Zawsze i wszędzie znajdujesz błędy i literówki? Nie boisz się głośno zwrócić na to uwagi? Twoje hobby to śledzenie "byków" jakie popełnili twórcy filmów? Wszystkie Twoje wypracowania w szkole podstawowej były bezbłędne? Koniecznie wpadaj do nas bo możesz zostać Testerem Gier Komputerowych pod kątem lokalizacji.

...swojego życia by podjąć nowe wyzwanie? Kręci Cię realizacja nowych przedsięwzięć? Jesteś pełen pomysłów i czujesz, że przełomowy projekt na skalę międzynarodową jest idealnym kanałem by dać upust swoim emocjom i kreatywności? Rewelacja! Budujemy nowy team i poszukujemy do niego nietuzinkowych zajawkowiczów gier komputerowych na stanowiska: Senior Customer Service Manager!

Inna opcja nie wchodzi w grę? Tylko gry komputerowe? Tylko CD Projekt? Takich nam trzeba!!! Nawet jeśli dziś nie mamy wakatów, chętnie zachowamy Twoje cv i odezwiemy się przy poszukiwaniach osób o Twoim profilu. A na razie zachęcamy do zaskoczenia nas niestandardową formułą życiorysu czy listu motywacyjnego.

Nadszedłem od Zachodu, od bramy Toruńskiej. Szedłem pieszo, a objuczonego konia prowadziłem za uzdę. Było późne popołudnie i kramy programistów i grafików były już zamknięte, a uliczka pusta. Było ciepło, a ja miałem na sobie czarny płaszcz narzucony na ramiona. Zwracałem uwagę.
Zatrzymałem się przed budynkiem CD Projektu. Recepcjonistka uniosła głowę znad beczki kiszonych ogórków i mierzyła mnie wzrokiem.
- O co chodzi?
- Pracy szukam.
- Nie ma - burknęła recepcjonistka, patrząc na Twoje buty, zakurzone i brudne. - W Microsofcie pytajcie.
- Tu bym wolał.
Wtedy właśnie zaczęła się ta cała paskudna historia. Ospowaty drągal, który od chwili wejścia nie spuszczał ze mnie ponurego wzroku, wstał i podszedł do recepcji. Dwójka jego towarzyszy stanęła z tyłu, nie dalej niż dwa kroki.
- Nie ma pracy, hultaju - charknął ospowaty, stając tuż obok mnie. - Nie trzeba nam takich jak ty tu w CD Projekcie. To porządna firma! Trzy defenestracje i jeden urok później.
- Słucham - rzekł HR'owiec, bawiąc się ciężkim długopisem leżącym na stole. - Jestem kadrodzierżcą CD Projektu. Co mi masz do powiedzenia, mości rozbójniku, zanim pójdziesz do lochu? Trzech pracowników wyrzuconych z recepcji. Próba rzucenia uroku na kadrową. Nieźle, całkiem nieźle. Za takie rzeczy u nas w firmie wbija się na pal. Ale ze mnie sprawiedliwy człek, wysłucham cię przedtem. Mów.
Rozpiąłem kubrak, wydobyłem spod niego zwitek białej kartki z drukarki.
- Na stronach internetowych przybijacie - powiedziałem cicho. - Prawda to, co napisane?
- A - mruknął HR'owiec, patrząc na wytrawione laserem na kartce runy. - To taka sprawa. Że też od razu się nie domyśliłem. Ano, prawda najprawdziwsza. Wielu już próbowało. To, bracie, nie to samo, co parę sesji erpegów poprowadzić.
- Wiem. To mój fach, kadrodzierżco. Napisane jest: Praca w CD Projekt.
- Doświadczenie, jak śmiem przypuszczać, masz niejakie?
- Tak, panie.
- Radbym posłuchać. Ale tak bez szczegółów, z literaturą fantasy miałeś do czynienia?
- Tak.
- Z grami fabularnymi, komputerowymi?
- Też.
HR'owiec zawahał się.
- Z pisaniem scenariuszy do gier?
Uniosłem głowę i spojrzałem kadrodzierżcy w oczy.
- Też.